Bitlis Düşünce ve Akademik Çalışma Grubu
$ DOLAR → Alış: 5,55 / Satış: 5,57
€ EURO → Alış: 6,39 / Satış: 6,41

Newroz Konuşmaları

Newroz Konuşmaları
  • 19.03.2018
  • 4.477 kez okundu

Milletleri simgeleyen şeyler vardır. Her millet en az bir şeyiyle ünlüdür. İngilizler dilleri ve Şekspir ile; Fransızlar Eyfel Kulesi ve Paris ile; Çinliler “Çin Seddi”, çay ve sayıları ile; Yunanlılar “Büyük İskender”, kadim felesefe ve Sirtaki ile, Türkler “Ordu”, “despot devlet” ve Atatürk ile; Araplar deve, çöl, fistan ve islam ile…

 

 

 

 

Kürtler neleri ile ünlüdürler?

Herkesi ifade eden o tipik şey ne?

Ola ki, minnet çekmezlik kürtlerin ortak yanlarıdır, bu nedenle de, bir olamayış.

Sahiden, bu mudur kürtler için en belirgin yan?

Olmayabilir, çünkü, birlik olunan zamanlar da az değildir.

Özgür kalmak, doğal varoluş hali, birbirimizin minettini çekmeyişimiz doğru, ama bu her iki yanımızı sağlama almak için birlikte olmanın gereği de anlaşılmaya başlanmıştır artık.

Birbirine karşı sevgi, hoşgörü ve saygı ile kabul zamanları da gelecektir.

Kürtleri binlerce yıldır bu topraklara bağlayan yan; Yüce Ağrı, Sipane Xelat, Dicle ve Fırat sevdası değil midir, ortak yan? Yani, tabiatımız, coğrafyamız, yaşadığımız ve ortak sevdiğimiz yerler, onlarsız yapamayacağımız yerler? O tabiat ki, kendisinden ayrıldığımızda yaralı bir geyik misali hüzünle inleyip dururuz…

Simamızı çizmemiz için bizim için sıradan bir doğa değil, ötesi manevi birer yol, mesela; ruhsal bir yücelik, kök derinliği ve değişkenlik ifade ederler onlar bizim için ama gene de onların bizi tam ve bütün halimizle tanımlamıyor olduğunu düşünürüz…

Doğu’nun O eşsiz şövalyesi Selahadin de, ki O Haçlılara karşı savaşırken, hamiyeti, feraseti ve hikmeti ile nam salmış; barışın ve medeniyetler arası dialog’un köprülerini örmüştü. Sosyal bilimciler bu meziyetlerini Kürtlüğü ile anlamaya çalışmışlardı. Ama bizler O’nunla da tanınmak istemeyiz hepten. Çünkü, O, asırların yaşattığı büyük bir sembol olsa da, bir kişiyle kendimizi tanımlamanın, bizler için iyi şeyler getirmediğini, getirmeyeceğini biliriz…

Bizim için birleştirici olanın Bir Gün olduğunu düşünüyorum; binlerce yıllardan gelen, 21 Mart’ta kutladığımız bir bayram.

Bir bayram ki, gelişi ile nerede olduğuna, kim olduğuna bağlı kalmaksızın her Kürdün ruhu çoşuyor. O bayram ki, ateşinin aydınlığında Kürtler; “Biz kimiz” sorusuna en iyi cevabı bulurlar.

 

Newroz!

Newroz’u kutladığımızda ve onun manevi atmosferine girdiğimizde, derin hikmetinden her defasında yeni şeyler öğrendiğimizde, bizlerde bilgesel dönüşümler meydana geliyor; kutlanıyor, yüceliyor, güzellik ve iyiliği yaşıyoruz. Her Newroz’da yeniden doğuyoruz, kendi acı ve ızdıraplarımızı, günah ve suçlarımızı yeniden yaşıyor, yeni sözler öğreniyor, yeni ışınlar görüyoruz.

Newroz kürtlerin universal bir “kitabıdır”; Sözleri, cümleleri, metin ve muhtevası ruhlarımızda, şarkılarımızda, iyi sözlerimiz, iyi düşüncelerimiz ve temiz davranışlarımızda saklıdır.

Eğer kürtler milet olarak, bu kadar vahşet ve yıkıma rağmen, kendilerini muhafaza edebilmişlerse, bu onların, Newroz ateşinin sönmesine hiç bir zaman müsaade etmemelerinden geliyor.

Bir mumla Newroz’u kutladığımız zamanlar oldu; ondan dolayı cezaevlerin, sürgünler, ölümler oldu… Ortadan kaldırılamadı…

Son zamanlarda, Newroz’un ele alınması ile ilgili ortaya çıkan metodolojik bir probleme değinmek istiyorum.

Newroz, Kürtlerin yeni dönemde, yeniden manalaştırdıkları bir bayram. Tarihle, söylentinin, gerçekle muhayyel olanın içiçe geçmişliğine işaret eden sosyolojik bir olay.

Bu nedenle, Newroz’u “rasyonalleştirmek”, ondaki mitolojik ve efsanevi yanlara “bilimsel” bir açıklama getirmeye çalışmak son zamanlarda adete dönüşüyor. Sözünü ettiğim şey Newroz’un sosyolojik bir olgu olarak incelenmesi değil, onun “bilim” adına, “mitolojik” olandan arındırılması, “rasyonalize” edilmesi çabasıdır.

Biraz “positivist” bir tavır. Bilimselliğin herşey olduğu, bir 19. yüzyıl sapması…

Bin yılları simgeleştiren bir gelenek ya da bellek hiç bir zaman sadece hakikatin ürünü olmaz. O her zaman için bir o kadar da muhayeliyenin ürünüdür. O muhayeliyye ki, kuşakların arzusunu, olmasını istediği şeyleri kendisinde cisimleştirmeyi sağlamıştır.

Bir bayram ki bütün şairler en anlamlı şiirlerini hep ona adamışlar. Yüzbinlerce sevgili bugünde tanışmış, evlenmiş. En güzel şarkılar, öyküler, resimler ona adanmış, en fazla şehit onun için verilmiş, en büyük acılar onda çekilmiş…

Böyle bir günü bütün yönleriyle “rasyonalize” etmeye kalkmak imkansız ve anlamsızdır. Uluslar kendi oluşum mitolojileri ile ulusturlar. Onları oluşturan ana kurucu öykü de çoğu kez, “olanının” değil, “arzu edilenin” ürünüdür, yani ulusun toplumsal muhayileyyesi; olmak istenilen etkindir burada. Ayrıca, bir kimlik hafıza kaybına uğradımı, belleğini yeniden kazanışı kolay olmuyor. Ondan hiç kimse, geleneğin belleğini eskisi gibi yeniden üretmeyi de beklememelidir.

 

Kimlik de zaten sadece bizim “olduğumuzla” değil, “olmak istediğimizle” ilgili bir şeydir.

Günümüze kadar gelen Newroz’dan, bugün ne değiştirmek istersin, diye sorarlarsa, lütfen, Newroz’da lastik yakmayın, derim.

Çünkü, Newroz’un muhayeliyesinde yatan ateş olayı doğayı kirletmeyi değil, tam tersine yeniden uyanan doğanın temiz ve kutsal tutulmasını, temiz ateşle, eskinin yakılmasına işarettir. Kutsadığımız şeyler kirletilmemelidir. (Dideban’da, Bitlis Kalesi’nde, 70li yıllarda ben de lastik yakmıştıım, Newroz için)

Bugünün Newroz’u bize ne diyor?

Geçen acılı, zorlu yılları gözönüne getirdiğimizde, şunu diyebiliriz; zalimler geçicidir, daimi olan kürt halkıdır; kimse umutsuz olmasın, herkes kendisine güvensin. Kimliğinizi koruyunuz, kültürünüzü koruyonuz, özgürlük için hayal kurmaktan korkmayınız. Ruhunuzu temiz ve asil tutunuz, hayallerinizin gerçek olacağı zamanlar gelecek. Acılarınız, “mahrumiyetiniz son bulacak, Güney, Kürtlerin doğru yolda olduğunu gösterdi. Uğraş ve kurbanlar, fedakarlık ve bedeller boşuna gitmiyor, buna inanın, çocukları buna inadırın. Çünkü, dünyada herşeyden önce, çocuklarımızın bizlerin çektikleri acıları çekmemesini, onların bizlerden daha özgür yaşamasını istiyoruz.

Newroz, iylikle kötülük arasındaki mücadelenin zirve noktasına yükseldiği, kürtlerin inanç, umut, sevgi ve özgürlük iradesinin yenilendiği zamandır.

Evet, Newroz’da eğlenirken, şenlik yaparken, govend tutup şarkılar söylerken, onun derin düşünsel özü üzerine düşünelim.

Bizler, Newroz’u kutladığımızda, özgürlüğü kutluyoruz, sevgiyi ve yeni günler için umudu kutluyoruz. Onunla insani geleneklerimize, bizi koruyan dilimize, doğaya ve iyiliğe saygımızı ifade ediyoruz. Bugünde birbirimizi kutladığımızda, bizler birlik ve beraberliğimize, dayanışmamıza, kardeşliğimiz ve karşılıklı saygımıza değer veriyoruz.

Bizler Newroz’u kutluyoruz, çünkü, O yaradılışın günüdür

Zerdüşt kosmolojisine göre, evren bugünde yaradılmıştır, Zerdüşt’ün kendisi bugünde doğmuştur, kürt yaratıcıları en iyi eserlerini sadece bugünde Newroz için hasretmemiş, dahası kürtlerin etnik genesizi Newroz’la yakınen bağlantılıdır.

Efsane, kürtlerin etnik kökenini, beyinlerini zalime teslim etmemek için dağlara çıkarak kendisini koruyan gençlere bağlıyor.

Bizler Newroz’u kutluyoruz, çünkü, O tabiatın uyanışının bayramıdır

Bu günde bahar eşitlenmesi oluşuyor, günle gece aynılaşıyor, gün aydınlığı uzamaya başlıyor. Hayat yeni güneşle yenileşiyor, doğa kışın derin uykusundan uyanıyor. İşte bu şenlik için iyi bir gerekçedir. Bugünde evimizi temizlememiz, en güzel giysilerimizi giymemiz, süslenmemiz, ve en önemlisi, ruhlarımızı kara ve şeytani lekelerden arındırmamız gerekir. Bugünde yaktığımız ateşle, bizler yeni bir başlangıç yapıyoruz. O ateş ki, bizleri sıcaklığında etrafında topluyor ve yolumuzu aydınlatıyor.

Bizler Newroz’u kutluyoruz, çünkü, O aydınlığın bayramıdır

Newroz yada Newroj, eski Mitraism (Kürtlerin Güneş Tanrıçası) dinine dayanır. Roj, kürtçe gün ve güneş’tir. Kürt kültürü için güneş temel manevi kurucu bir faktördür. Kürt bayrağının 21 güneş ışını, Mitra’nın evreni 21 günde yaradışı efsanesini simgeler.

Bizler Newroz’u kutluyoruz, çünkü, O özgürlüğün bayramıdır.

Bugünde Zalim Dehak’ın tiranlığına son veriliyor, kürtler özgür oluyor. dedik, tekrar edelim, eğer kürtlerin, hayatın bugüne kadar devam eden bütün badirelerine rağmen, kendilerini muhafaza ediebilmiş olmasının “sihrini” izah etmemiz gerekirse, bu büyük bir ihtimalle, ilk önce Newroz’un ruhsal gücü ile izah edilmelidir. Zira, Newroz’un sembolitesi kürtlerin yaşam felsefesine dayanıyor.

Bizler, Newroz’u kutlayıp yücelttiğimizde, açıkçası, “Kürt halkı daima yaşayacak ve özgürlük için mücadele hep onun refaketçisi olacaktır”, diyoruz.

Newroz bize, yüce ruh, iyi düşünce ve iyi sözün alternatifinin olmadığını öğretti.
Newrozunuz kutlu olsun, hergününüz Newroz olsun.

Yaşar Abdulselamoğlu

Mart 2018

Etiketler: / / / / /

Çin Seddi’nden Bitlis Kalesi’ni görmek
  Tarihine ve kültürüne değer vermeyen toplumların hallerini düşündüm.                 ‘Bitlis’in sembolü kalesidir’...
Kaniya Beqa
  Çend roj heye di êvar de heta sibê dengê beqan li kaniya beqan de dihat. Ji ber tîrsa ku...
Atatürk’e Gönderilen Raporlarda Alişer’in (Koçgiri) Şiirleri – BELGE
  Alişer, 1900-1937 yılları arasında önemli roller üstlenmiştir. Lider kişiliği yanı sıra Dersim bölgesinde halk tarafından çok sevilen bir kişi...
Bitlis’in sembolü (beş) minare değil, kalesidir
Bitlis’te beş minare olmadığı gibi, şehrin sembolü de kaledir.   Şehirlerin ya insan eliyle yapılmış yada doğal güzellikleri sayılan, bir...
Ebu Eyyub (Eyüp Sultan) Kardeşi Feyzullah Ensari’nin Türbesi Bitlis’te mi?
  Feyzullah EL-Ensari, Eyüp Sultan (Ebu Eyyûb Halid bin Zeyd veya Ebu Eyyûb El-Ensarî)’nin kardeşi olduğu ‘rivayet’ edilir. Kürt Coğrafyasında...
1947 Tarihli ”Bitlis’te Kürtçülük Raporu” BELGE
  17.01.1947 tarihli bu belge Bitlis Valiliği tarafından dönemin İçişleri Bakanlığına çekilmiş. İçişleri Bakanlığı ise raporu C.H.P Genel Sekreterine aktarmıştır....
Unutulmuş Bilge Bir Kürdün Hikayesi
  Onunla ilk tanışmam, Santiago de Compostela Universitesi İspanyol Dili ve Kültürü kursunda olmuştu. Kursun yaz döneminde, kurs ögrencileri birer...
Bitlis’e patates ilk kez ne zaman ve kimler tarafından getirildi?
    Bitlis denince ilk akla gelenler genellikle tütün, bal, ceviz ve Büryan kebabı olur. Ancak temel ana tüketim ürünlerinden...
Bitlis Rojkili Mir Şemseddin ve Karakoyunlu Kara Yusuf
          Bitlis Rojkili Kürd hükümdar Mir Şemseddin ve Karakoyunlu Türkmen hükümdar Kara Yusuf   Baran Zeydanlıoğlu...
Orta Asya Kürtleri – Araştırma
  Orta Asya sınırlarına Kürtlerin ilk göçü 17’nci yüzyılda Safevi hükümdarı Şah Abbas’ın Türkmenlerden gelen saldırılara karşı kalkan görevi üstlenmesi...
Mutkili Xelîl Xeyalî’nin Fotoğrafları
  Saîd-î Kurdî kendisi için ‘Milli Onurumuz’ demiştir. Jîn dergisinde yazılar yazan Xelîl Xeyalî 1900-1920 Kürd örgütlenmeleri arasında yer aldı....
Bitlis’e tütün ne zaman geldi?
Tütün denince akla hep Bitlis tütünü ve sigarası gelir. Peki tütün köken olarak hangi coğrafyaya aitti? Kaçıncı yüzyılda Osmanlı’ya ve...
Tarihimizden Bir Portre: Mela Selim Efendi
Hizan şeyhlerinden biri olan Mela Selim Efendi***, yaşadığı döneme göre oldukça bilgili ve gelişkin biri olduğundan Hizan şeyhi Sebgetullah Hizanî’nin...
1913’ün Bitlis valisi ve Hizanlı Şeyh Seyyid Ali
Bu anlatım, 1908-9 yılları arası, Bitlis ve Van’da Britanya Konsolos Yardımcısı olarak görev yapmış Arshak Safrastian’ın, 1948 yılında yayımladığı ‘Kurds...
Bîblîyografyaya Kirmanckî [Zazakî]  1963-2017 weşanîyaye
  Bîblîyografyaya Kirmanckî I1963-2017I ke hetê Mutlu Canî ra sey xebata tezê masterî amebî amadekerdiş, hetê weşanxaneyê Vateyî ra...
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ